பயணம் புதிது

2010-12-17T04:53:00.000-08:00

நேசி... நேசி... நேசி...

உருவம் மற-
கவர்தல் மற -
கனவு மற-

நேசிக்க முடியுமா?யோசி-

அழிதல் பற்றிய புரிதல்-
உன்னுள்ளே நிகழ்ந்தால்-
முடியும் எல்லாம் முடியும்-
நேசிக்க முடியும்.
நேசமும் முடியும்.

பெயர் பொருட்டல்ல-
குரல் பொருட்டல்ல-
குழைவு பொருட்டல்ல-
வெளியோடும் உயிரே உள்ளோடும்.

உள்ளும் புறமும் ஒரு புள்ளி.
நீ புள்ளி.
நான் புள்ளி.
நாம் புள்ளி.

அழித்தலும்,இணைத்தலும்
அவரவர் விருப்பம்-
விருப்பதால் இணையும்-
வெறுக்கத் தெரியாதது தனியே திரியும்-
எங்ஙனம் புள்ளிஅழியும்.?

நீ முந்தி-
நான் பிந்தி-
காலம் கணக்கிடும்-
பூஜ்யத்தில்
எது முந்தி-
எது பிந்தி-

நேசிப்பின் குரல் அடங்காது-
மௌனமாய் பிளிரும் -
மௌனத்தை
யார் அடக்க-யார் அடைக்க -
புகைத்தல் நெஞ்சுக்குள்-
எரிதல் பேச்சுக்கள்
-
எப்படிப் புகையடக்க -
எப்படிப் பேச்செரிக்க-

கனவை அறுத்துத் தூர எறி
கண்களை?
பிரியத்தைத் புதை-
ஞாபகம் வளர்-
நிஜத்தை?

ஒன்றுமில்லை-
எல்லாம் சரியே-
எல்லாம் தவறே-
சரிக்கும் தவறுக்கும்
சமமோ சமம்-
ஒன்றுமில்லை-

இழத்தல் யாருக்கு?
பெறுதல் யாருக்கு?
இழத்தலும் பெறுதலும்
இல்லை உயிருக்கு-

2010-12-17T04:23:00.000-08:00

வண்ணம் தீட்டப்பட்ட
பட்டாம்பூச்சியின்
இறகு பிடித்துத் தூக்கி-
விரல் பிசுபிசுக்க நிறம் ஒட்டியபடி
உன் அம்மாவைக் கடிக்க விட்டுத்
தூக்கி வந்து
மீண்டும் புத்தகத்தில் மேய விட
உன்னால் முடிந்தது.

வேண்டுமென்றே
கால்செருப்பை மாற்றிப் போட்டு-
'அம்மா மாத்திப் போடுப்பா தம்பி' சொல்லும்மா
எனச் சொல்லி வியப்படைய
உன்னால் முடிந்தது.

புத்தகத்தின் சித்திரத்தில்
கதவோரம் தலை நீட்டிக் கொண்டிருக்கும்
எலிக் குஞ்சைப் பார்த்து
'உள்ளே போ! மியாவ் வருது'
என எச்சரிக்க
உன்னால் முடிந்தது.

தொட்டில் பாடைகட்டி
தோள் சுமந்து தூக்கிவந்து
கருவேல மரத்தின் கீழ்
என்
காற்றே உன்னைப் புதைத்த பின்
என்னால் சுவாசிக்க முடியலியே!

பூனைகள் செத்துக் கிடக்கின்றன நகுலனின் வீட்டில்

2010-12-14T21:55:00.000-08:00

மரணம் என்னைத் துரத்துகிறது;

வெறி கொண்டு.

அதன் கொடூர கரும் பூனைப் பற்களை

அதிகாலைக் கனவில்

உடைத்தெறிகிறான் குழந்தை.

இருவரும் பூனைகளற்ற உலகில் நுழைகிறோம்;

வயதுகளை களைந்து விட்டு.

பூனைகள் செத்துக் கிடக்கின்றன நகுலனின் வீட்டில்.

பயம் காட்டும் வீதிகள்

2010-12-14T06:05:00.000-08:00

#பேய் பற்றிய பயம்,
பூனை குறித்த அச்சம்,
இருள் சார்ந்த நடுக்கம் இருந்தாலும்-
எப்போதும்
பூஜை அறையில்
கண்களை உருட்டும்
கடவுளரின் படங்களிடமும்-
தொலைகாட்சி பூதங்களிடமும்-
சிரித்தே விளையாடுகிறான் பகத்சிங்.

# சீன ஜெல்லி பொம்மையின்
ரப்பர் முடியை இழுத்து
' வலிக்கிறதா ' எனக்
கேட்கிறான் குழந்தை.

இல்லை எனச்சொல்லி
கலர் பல்பை எரிய விட்டு
சிரிக்கிறது பூமி.
குழந்தை இழுத்தால்
உலகமும்
ஒரு ஒற்றை இலைதானே

. # புது வீட்டோரத்தில்
பதியமிட்டிருக்கும்
கத்திரி, தக்காளி,சுண்டை
பற்றி மட்டுமே
நான் பெருமிதப்பட்டேன்-
சின்ன புளியன்கன்று பார்த்து
பின்னாளில் வரப் போகும்
பழத்தின் சுவையை எச்சிலூற
'ஜென்னிமா' சொல்லும்வரை.

எனவாக நீள்கிறது ஜே.பி. உன் கவிதை

2010-12-05T22:02:00.000-08:00

மழை தூவி கரைகடக்கும்
புயலின் புவிப்போர்த்தல்;
நள்ளிரவில் மூச்சுத்திணறும் குழந்தைக்கு
சொருகும் ஆக்சிஜன் குழாய்;
மிக்க உயிர்ப்போடு
மழை வாச மணப்பில்
ஸ்நேகிதிக்கு எழுதிய ரகசியக் கடிதம்-
எனவாக நீள்கிறது ஜே.பி. உன் கவிதை.

2010-12-05T21:58:00.000-08:00

குழந்தை தூங்குகிறது.
தயவு செய்து
ஒரு யுகம் கழித்து
அழுத்துங்கள் அழைப்பு மணியை
ஒரு முறை மட்டும்

நட்பைக் களவாடுகிற பேருந்துகள்

2010-12-05T21:54:00.000-08:00

எப்பொழுதாவது
சந்திக்க முடிகிற நண்பர்களிடம்
பெருவிருப்போடு பேசுகிற தருணங்களைக்
களவாடுகிற...
அரிதான...
என் வசிப்பிட வழித்தடப் பேருந்துகள்
சிலவற்றைக் கொண்டது
இந்த மாநகரம்

உறக்கம் மறந்த கைக்குழந்தைகள்

2010-12-05T21:49:00.000-08:00

உறக்கம் மறந்த கைக்குழந்தைகள்
நள்ளிரவுப் பேருந்து நிலையத்தில்
என் உயிரையே சிதறடிக்கிறார்கள்.
எந்த ஊர் அதன் ஊர்?
நான் என் இருப்பிடம் மறந்து திரிகிறேன்;
பேருந்து வழிப் பயனங்களில்.

நசுக்கப்பட்ட குழந்தைகளே...

2010-10-18T02:50:00.000-07:00

செம்மொழித் தமிழகத்தில் எரிக்கப்பட்ட...

ஈழத்தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட...

ஜார்க்கண்ட்டில் விரல்கள் அறுக்கப்பட்ட...

போபாலில் நச்சுப் புகையில் கருக்கப்பட்ட...

காஷ்மீர் ஏரியில் அமிழ்த்தப்பட்ட...

ஈராக்கிலும்...

ஆப்கானிஸ்தானிலும்...

கியூபாவிலும்....

அயர்லாந்திலும்...

நசுக்கப்பட்ட குழந்தைகளே...

குழந்தைகளே.

என் மகவை

அழுகையோடு பிரிந்த

இந்த ஒரு நாள்

பொருளியல் பயணத்தில் கதறுகிறேனே…

என்ன மனிதன் நான்?

பால்வீதிக்கான தாழ்

2010-08-05T01:41:00.000-07:00

வாசல் கதவை ஏறித்தாண்டும் முயற்சியில்
நீண்ட பொழுதாய் தடுமாறுகிறது குழந்தை.

சோறு ஊட்டும் அம்மாவின் கை
தாழ் திறக்கும் முன்னால்,
பிரபஞ்சம் கதவைத் திறந்து,
குழந்தையை-
பால் வீதிக்கு அணைத்துச் சென்றது;
பால் சோறு ஊட்ட.

புன்னகையை பிய்த்தெறிதல்

2010-01-17T03:51:00.002-08:00

அப்போதெல்லாம் சாயங்காலம்
'டிப்பி டிப்பி தாஸ்; வாட் கலர் இஸ்' என
வண்ண மயமாய் விளையாடுவோம்.

புழுதி பறக்க புளியங்கொட்டைகளை
ஓடு விட்டெறிந்து செதுக்கி விளையாடுவோம்.

பளிங்கு மாதிரி கண்ணுள்ள தட்டானின் வாலில்
நூல் கட்டி, பறக்கும் திசையில் ஓடி விளையாடுவோம்

'இச்சா,இனியா, காயா, பழமா 'எனக்கேட்டு
கண் திறக்காமல் கரம் தாண்டி விளையாடுவோம்.

இடது கை நடுவிரலில் கவண் மாதிரி கோலிக்குண்டு பொருத்தி
குறி பார்த்து அடித்து விளையாடுவோம்.

மழை நின்ற மாலை நேரத்திலெல்லாம்
கொட்டாங்குச்சியில் ஈர மண்ணிட்டு
இட்லி கவிழ்த்து விளையாடுவோம்.

அப்பொழுதெல்லாம்
எந்த விளையாட்டிலும்
நீயும் இல்லை; உன் ஞாபகமும் இல்லை

எரிக்க முடியா மயானம்...

2010-01-17T03:51:00.001-08:00

உன் உள்ளும் ஒரு மயானம்
பொடிந்து சுடச்சுட இருக்கும்;
விபத்தில் இறந்து போன கனவுகள்;
தூக்க மாத்திரையில் விழி வெறிக்க
சுவாசம் நின்று போன இலட்சியங்கள்;
திசை தெரியாமல் இருண்டுபோய்
உச்சி என நினைத்து
பள்ளத்தாக்கில் பாய்ந்து
முகம் சிதறி-
காக்கை கொத்த தீனியான
கொள்கைகள்;

இவற்றையெல்லாம்
வேறெங்கு
எரித்திருக்கப் போகிறாய்
உன்னுள்ளே மயானம் இருக்க...

உயிர் கொத்தும் பறவை.

2010-01-17T03:49:00.000-08:00

காமம் தொடாமல்
முகம் மட்டும் கொத்தித்தின்னும்
என் பார்வைப்பருந்து.
அழுகல் தொடாது; காயம் படாமல்
பூவைக் கொத்தும்.

ஒருநாள் ஒருபொழுதில்
ஒரு நொடியில் மட்டும்
கோடிக் கொத்தல்களில்-
எல்லாப் பசியும் அடங்கும்.
உயிர்ப் பசி மட்டும்
விழித்துக் கொள்ளும் .

நெடுந்தூரம் சிறகு கிழிய
பறந்து வந்து-
உயிர் சிதற வெருண்டு வந்து
கொத்தப் போகும் நொடிப் பொழுதில்
பூ முகம் திருப்பிக்கொள்ள
அறுந்து விழும்
என் உயிர் மின்னல்; கொத்தல்களும்

வழித்தடத்தை திரும்பிப்பார்த்தால் வலிக்கும்...

2010-01-17T03:48:00.002-08:00

இமை கழுவாமல் பார்க்கின்ற
அதிகாலை நதிப்பரப்பும்,
நீள் கூந்தல் அலைகின்ற
எந்தப்பெண் முதுகும்,
புழுதி கிளம்ப அடிக்கின்ற
கோடை மழைத்துளியும்,
நடுநிசியில் குழந்தைபோல்
சிமிட்டல் காட்டும் விண்மீனும்,
மிருதுவான மென்குரலில்
'சுவர்ணலதா' பாடுவதும்
உன்னை எனக்கு
நினைக்க செய்பவை.

உற்றுப் பார்த்துச் சிரிக்காமல்
ஒதுங்கிப் போகும் பைத்தியமும்
தலை குனிந்து நிற்கின்ற
காளியம்மன் கோவில் பூதமும்,
எந்நேரமும் காலிப் பாத்திரத்துடன்
அலைகின்ற பிச்சைக்காரனும்,
ஒன்றுக்கும் உதவாமல்
செடி சாய்க்கும் புயற்காற்றும்,
சுடுவானில் வியர்வை சொட்ட
வருகின்ற சூரியனும்-
என்னை உனக்கு
நினைக்கச் செய்வதே இல்லையா?

1.9.1975

2010-01-17T03:48:00.001-08:00

யாரையும் அடிக்காத 'கமலம்' டீச்சரின் பிரம்பும்,
காரை பெயர்ந்து மண்புழுதி அடிக்கும் ஒண்ணாம் வகுப்பும்,
மழை வாசம் அடிக்கும் சிலேட்டு பென்சிலும்,
மூக்கொழுக போட்டியாய் படிக்கும் சோமசுந்தரமும்,
துவைத்த சட்டையும், கிழியாத டவுசரும்,
மிளகாப்பொடி தூவி நவாப்பழம் விற்பவரும்,
பத்து பைசாவிற்கு பெட்டி திறக்கும் ஐஸ்காரரும்,
'ஆ' எழுத தெரியாமல் ஒண்ணுக்கிருந்த சிவலிங்கமும்,
பள்ளிக்குப்போகும் வழியில் 'அண்ணா மன்றமும்' ,
நொண்டியும், கபடியும், குண்டு விளையாட்டும்,
உரச்சாக்கு பையில் இலவசப்புத்தகமும்,
வறுத்த அரிசியும், வெல்லக்கட்டியும்,
இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் தாஸ் அண்ணனும்,
'மழை வருது, மழை வருது நெல்அள்ளுங்கோ' பாட்டும்

எனக்கு அறிமுகமான அதே பொழுதுகளில்-
எங்கோ பிறந்திருக்கிறாய்
சக பயணியாய்.

காற்றைப் புதைத்த கொடுங்காலம்

2010-01-17T03:46:00.001-08:00

* வண்ணம் தீட்டப்பட்ட
பட்டாம் பூச்சியின்-
நிறம் விரலில் பிசு பிசுக்க
இறகு பிடித்து தூக்கி -
உன் அம்மாவைக் கடிக்க விட்டு
மீண்டும் புத்தகத்தில் மேய விட
உன்னால் முடிந்தது.

* வேண்டுமென்றே
கால் செருப்பை மாற்றிப் போட்டு
அம்மா 'மாத்திப்போடுப்பா தம்பி' சொல்லும்மா
எனச்சொல்லி வியப்படைய
உன்னால் முடிந்தது.

* புத்தகத்தின் சித்திரத்தில்
கதவோரம் தலை நீட்டிக்கொண்டிருக்கும்
எலிக்குஞ்சைப் பார்த்து
' உள்ளே போ, மியாவ் வருது'
என எச்சரிக்க
உன்னால் முடிந்தது.

* தொட்டில் பாடை கட்டி
தோள்சுமந்து தூக்கிவந்து
கருவேல மரத்தின் கீழ்
என் காற்றே! உன்னைப் புதைத்தபின்
என்னால் சுவாசிக்க முடியலியே .

எரியும் குளத்தில் தூக்கணாங்குருவி

2010-01-17T03:45:00.001-08:00

# வறண்ட குளம்
நீர் சேராது; ஊறாது.

உச்சி வெயில்
இப்போது குறையாது.

கருவேல முள்ளும்
கள்ளிச்செடியும்
துளிர்க்க இன்னும் நாளாகும்.

இருந்தாலும்
முயங்குவதையும் முட்டையிடுவதையும்
நிறுத்துவதில்லை குருவிகள்.

# எங்கோ பறந்து போய்
புல்கவ்வி
குறைக்கூட்டில் பின்னி ...

மீண்டும்
எங்கோ பறந்துபோய்
புல்கவ்வி
...........

வரும்... போகும்
இடைநேரத்தில்
பக்கத்துக்கு தன்கூட்டுக்காய்
பின்னிய புல்பிரித்து
சிறுகச்சேர்த்து
பெருக வாழும்
திருட்டுக்குருவி.

.....

2010-01-17T03:44:00.000-08:00

அந்த குழந்தை
பேருந்தில் இருந்து
இறங்கியவுடன்-

இருள் சூழ்ந்த
வனத்தினுள்
என் பயணம்.

கனவுகளை கிழித்துப்போட்டவன்

2010-01-17T03:43:00.000-08:00

* விழியற்ற தந்தையின் மடியில்
உறங்கும் குழந்தை.
வழித்துணைக்கென-

ஊர் செல்லும் பாதை
தெரியவில்லை- இருந்தாலும்
உறக்கத்தை கலைக்கவில்லை.

* எல்லோரும் இறங்கிய
பேருந்தின் நடைபாதையில்
தவிப்புற்றுக்கிடக்கும்
குழந்தையின் உறக்கம்
கழற்றிப்போட்ட
மஞ்சள் புள்ளியிட்ட
இடது கால்செருப்பு.

* நேற்றுப்பிறந்த
புதிய குழந்தையுடன்
என்ன விரோதம்
இருக்க முடியும்
காய் விடுவதற்கு?

* மணல் குன்று கட்டிய
குழந்தையின் மகிழ்ச்சி-
மழை வந்ததும்
வானவில் பார்ப்பதில் .

* கருகிய பூவையும்
பூ என்றே
சொல்கிறது குழந்தை.

* நெடுநேரமாய்
வெளியில் இறுகிக்கிடந்த
காற்று-
குழந்தையின் ஒற்றை விரல்
திறப்பின் வழியே
நெகிழ்ந்து வந்தது பேருந்தினுள்.

.................

2010-01-17T03:42:00.002-08:00

# குறைப்பிள்ளையாய்
தூக்கணாங்குருவி கட்டிய
கூடு இங்குமங்கும் அலையும்.
வந்த குருவியின் அலகில்
நாலைந்து காய்ந்த வைக்கோற் பிரியோ, புல்லோ.
நெல் கொத்தினாலும்
நீர் குடித்தாலும்
உயரப்பறந்தாலும்
குருவிக்கு -
பொழுதுக்கும் குறையாய்க்கிடக்கும்
கூட்டின் மேல் ஞாபகங்கள்.

எங்கு எதன்மீது
எந்த திசை மீது
நின்றாலும் பறந்தாலும்
கண்ணுக்கு தெரிபவை
காய்ந்த புற்களே.

நிஜம்: நிஜத்தை: நிஜமாக...(நன்றி 'ஆத்மாநாமிற்கு)

2010-01-17T03:42:00.001-08:00

* இந்தக்கணம் மறதியில்லாமல் இருத்தல் நிஜம்;

இப்படி புத்தி உரித்துத்தான் எழுத முடியும் நிஜத்தை;
எப்பொழுது மறதி வரும் அன்பது தெரியாது நிஜமாக;

* நிஜமாக மனம் தடவி பேச வார்த்தையால் முடியாது;
நிஜம்; விழி பிதுக்காமல் இயல்பாய் வரும் நீரே மனம் தொடும்;
நிஜத்தை நீரால் நீரில் எழுதினாலும் அழியாமல் நிற்கும்;

* வாய்நிறைய பொய்குதப்பி எப்படி துப்ப முடியும் நிஜத்தை?
மனம் குதப்புவதும், கண் துப்புவதும் மட்டுமே இருக்கும் நிஜமாக;
அவரவர் குதப்பல்கள் அவரவர்க்குப் புரிதலே நிஜம்;

* நிஜமே! உன் முகத்தில் ஏன் இத்தனை காயங்கள்?
நிஜமோ? வக்கிர மனங்கள் தம் சொற்களால்உன்னைப்பிராண்டியது;
நிஜம் வழியும் முகம் முழுதும் இப்பொழுது இரத்தம்.

* சொல்தரித்து, மவுனம் உரித்து வரலாம் ஒருநாள் நிஜமும்;
இருள்பொசுக்கி, புலரிவான் அடர்சிவப்பாய் எழும் ஒருநாள் நிஜமும்;
எந்தப்புல்வெளியிலும் மேயாது திடமாய் உலவும் நிஜமாக;

* நிஜமோ தன்னை இயல்பில் படைத்துக்கொண்டது ;
நிஜமே! பாதிக்கண்களுக்கு நீ பழக்கமில்லாதது அதனால்தானோ;
நிஜம்; ஒப்பனைக்கே போலி உயிர்த்துடிப்பு அதிகம்;

* இந்த வரிகள் யாவும் முற்றிலும் புதியன என்பது நிஜம்;
இந்த வரிகள் யாவும் முற்றிலும் பழையன என்பதும் நிஜம்;
இந்த வரிகள் யாவிலும் நிஜம் தவிர வேறில்லை என்பதே நிஜம்.

இரவில் பயணிக்கும் வனங்கள்

2010-01-17T03:41:00.001-08:00

இரவு.
குழந்தையின் அழுகை.-
அழுகை வருகிறது
பேருந்து நிலையத்தில்.

..நள்ளிரவு.
காத்திருப்பில் பேருந்து நிலையம்.
பால் சப்பிய
குழந்தையின் உதடுகள்
அசைபடும் கனவில்.

..பேருந்து நிலையத்தின்
ப்லக்ஸ்சி போர்டில்
"திருடர்கள் ஜாக்கிரதை" புகைப்படங்களில்
பிஞ்சுக்குழந்தையை தோளில் சாய்திருக்கும்
பெண்களின் படங்கள்.
உறங்கும் குழந்தைகள் "திருடர்கள்?"

...திருவிழாவில் பலூன் விற்பவரின்
நள்ளிரவுகுழந்தையின்
பால் சப்பும் கனவில்
ஒன்றுமில்லை ரசிப்பதற்கு.

.... கட்டெரும்பின்மேல்
கம்பி மத்தாப்பின்
சிறு பொறி விழுந்ததும்,
அது 'ப்ச்சு' என அழுததாம்.
குழந்தை சொல்லி
நான் பார்த்தேன்.
கட்டெறும்பின் கண்ணில்
குழந்தையின் கண்ணீர்த்துளி..

... என் கை நடுங்குகிறது.
யாரேனும் அபாய சங்கிலியை இழுங்கள்.
ஓடும் ரயிலில்
பிஞ்சுக்குழந்தை
மார்பில் பால் குடிக்க
தடுமாறுகிறது.

நான் முழு மனிதனில்லை

2010-01-17T03:39:00.000-08:00

* நான் முழு மனிதனில்லை
எனக்குள்ளும் பொய்கள் உண்டு;
மெல்லிய புழுக்கள் போல
மனதுக்குள் நெளியும் வன்மம்;
கரகரவெனும் குரலில் ஓயாது
காமம் சத்தம் போடும்.
வெளியிலே கேட்காது அந்த
வேசமாய் புனைந்த ஓசை;
அவலங்கள் நேரில் கண்டால்
என் மனம் பொத்திப்போகும்;
எனக்கொரு துன்பம் என்றால்
அணைத்திட ஆட்கள் தேடும்.

உயிரினும் பெரிது காமம்...

2010-01-17T03:38:00.002-08:00

மார்கழிப் பனிக்காலையில்-
இணை நாய்கள்
வயிறு பிளந்து, காமம் சிதறிக்கிடக்கின்றன.
மணல் லாரியின் குரூரச் சிரிப்பில்-

ஓடும் ரயிலில்
இரு தலை துனித்துப் பிய்ந்து
காமம் கிடக்கிறது-
ஊரின் பற்களில் அரைபட்டு.

புணரத் தவிக்கும்
பாம்புகளின் பிணையலை-
எல்லாக் கண்களும்
எச்சில் வழிய
தின்று தீர்க்கின்றன
ஒரு துளியும் நெருடலின்றி.

வன தேசன்; கானகன்; நான்...நான்...

2010-01-17T03:38:00.001-08:00

* ஆதி வனத்தினூடே
ஒரு மழைப் பகலில்
என் பயணம்...
பறக்கத் தெரிந்த சிறுமியுடன்-

* சதுப்புப் பழமையில்
என் பாதங்கள் வழுக்கி
நுழைகிறது
இன்னொரு கோளினுள்.
சிறுமியின் சிறகுகள்
வேறொரு கிரகத்தினுள்.

* அவளின்
இடதுகை சுண்டுவிரல்
கோள்களை உடைத்தெறிந்துவிட்டு
எனக்காக நீள்கிறது.

* பற்றிக்கொண்டதால்
மீண்டும்
ஆதி வனத்தினுள் வீழ்கிறேன்-
என் பருவத்தை கழித்துவிட்டு
மீண்டுமொரு சிறுவனாய்.

2010-01-01T18:34:00.000-08:00

கைக்குக் கிடைத்த
பொருளையெல்லாம்
சுழற்றி வீசி
எறிகிறது குழந்தை.
என் பழைய
குழந்தைமை உட்பட.

கட்டெறும்பின் கண்ணில் குழந்தையின் கண்ணீர்த்துளி.

2009-12-02T23:57:00.000-08:00

கட்டெறும்பின் மேல்
கம்பி மத்தாப்பின் சிறு பொறி விழுந்ததும் '
ப்ச்சு' என வலியால் அழுததாம்.
குழந்தை சொல்லி நான் பார்த்தேன்-
கட்டெறும்பின் கண்ணில்
குழந்தையின் கண்ணீர்த்துளி.

தடங்கள்

2009-09-29T22:39:00.000-07:00

மாடுகள்
தடங்களை வெறுக்கும்
புற்கள் முளைக்கவில்லையே?

முகம் வெளிறிய பொய்கள்

2009-07-05T00:11:00.000-07:00

என்னைச் சிறை வைத்திருந்த
உஷ்ணத் தென்றலே!
தாயே !

நீ-
தாலாட்டியதாகச் சொல்வது
பொய்தானே?

இன்றைய உறக்கங்களின் போது
ஒரு வரி கூட
பாடல் எனக்குள்
இழையோடுவதில்லையே!

மழைநாள் இரவில்
கூரைநீர் சொட்டும்
சொட்....சொட்.... சொட்....
ஓசையில் தான்
எனக்கு நினைவு தெரிந்த
என் சிறுவயது கருகளில்லாத இமைகள்
கண்ணயர்ந்திருக்கின்றன.

சுவர் வெடிப்புகளிலும்
ஊடுருவிய குளிர்
எனக்கு
கிச்சு... கிச்சு... மூட்டும்போது
உன்
நைந்த பழைய சேலையை
என் மேல்
போர்த்தி விட்டு
உன்னைக் குளிரால்
போர்த்திக் கொள்வாயே!

அந்த வதைகள்-
எனக்கான வரங்களைப்
பெற்றுத் தர நீ இருந்த தவத்தின் போது
பெற்றுக் கொண்டவை
என்பது எனக்குப் புரிகிறது
அம்மா!

மௌனக் குடிசையே!- கண்ணீர்
மறைத்திடும் இமையே!
சித்திரைச்சூரியனை
நான்
கண் கூச அண்ணாந்து பார்த்தால்....

உன் கண்கள்
கண்ணீராய் கரைந்து
ஓடி விடும் !
அது அப்போது -

இன்று எனக்கு அந்த
பழைய பாசப் பார்வைகளில்
ஒரு மின்னல் கீற்றளவும்
இல்லை.

வெளியில் கிளம்பி வந்தால் கூட
ஏதோ
வேறு தேசம் போவது போல
விழியெல்லாம் அழுதபடி
வெடவெடக்கும் கரங்கள் தொழுதபடி
விடை கொடுத்து
அனுப்புவாயே அம்மா!

அம்மாவே !- இன்று
அவைகளெல்லாம்
கற்களாக உறைந்து போனதோ?

பரவாயில்லை!
மீண்டும் அந்த கற்களை
எடுத்து என்மேல்
எறி!
என்னை அன்புக் காயப் படுத்து !

என் காயங்களிலெல்லாம்
நீ சிரிக்க வேண்டும்!
இதுதான் என்
உள்ளத்தின் உளறல்
அம்மா!

பின் என் நீ
என்னை புரிந்து கொண்ட
பழைய அம்மாவாக
இல்லை?

முதிர் நிலவே !- என்
உயிர்க் கனவே!
நன்கு வளர்ந்த பிறகும்
நான் உன் இடுப்பில்தான்
ஊஞ்சலாடிக் கொண்டிருந்தேன்
நெடுநாட்களாய்!

இன்று-
உன் இதயத்தின்
விளிம்பிளிருந்தும்
என்னைத் துடைத்தெறிய
ஏனம்மா நினைக்கிறாய்!

நீ ஊட்டிய
நிலவில்லாச் செல்லச் சோறு !
சில நேரங்களில்
நான் பட்டினியாய் இருக்கும் போது
அந்தச் செல்லச் சோற்றால்
என் நினைவுகளை
நிரப்பிக் கொள்வேன்!

நீ சொன்ன
இதிகாசக் கதைகள்!
அவைகளின் முடிவைக் கேட்காமலே
தினமும் முன்னிரவில்
தூங்கிப் போனது போல்-

இன்றும்
ஒவ்வொரு இரவும்
நீ தாலாட்ட உதட்டசைக்கும்
முனுமுணுப்புக்கு முன்பே
உறங்கி விடுகிறேன்-
இல்லை
உயிர் விட்டு விடுகிறேன்.

கம்பீரமாய் எழும் என் படைப்பு

2009-07-05T00:08:00.000-07:00

மழையில் அழுது
கோடையில் வியர்த்து
வாழும் என் கவிதை
களைத்த வயதில்
உயிர்த்த மூச்சாய்
கம்பீரமாய் எழும் என் படைப்பு

பாரதி பி ஜெ பி யா? இரண்டாம் பகுதி. தொடர்ச்சி

2008-12-22T09:26:00.000-08:00

பாரதி பி ஜெ பி யா? இரண்டாம் பகுதி.

2008-12-22T09:00:00.000-08:00

பாரதி 'பாரதிய' ஜனதா பார்ட்டியா?: பக்கம்- 6,7,8.

2008-12-19T03:55:00.000-08:00

பாரதி 'பாரதிய' ஜனதா பார்ட்டியா?: பக்கம்- 4, 5

2008-12-18T20:08:00.000-08:00

பாரதி 'பாரதிய' ஜனதா பார்ட்டியா?: பக்கம்- 3

2008-12-18T20:03:00.000-08:00

பாரதி 'பாரதிய' ஜனதா பார்ட்டியா?: பக்கம்- 2

2008-12-18T19:55:00.000-08:00

பாரதி 'பாரதிய' ஜனதா பார்ட்டியா?: பக்கம்- 1

2008-12-18T19:48:00.000-08:00

ஒரு தோழியின் வாசலில்

2008-10-30T03:09:00.000-07:00

மழையில் அழுது

கோடையில் வியர்த்து

வாழும் என் கவிதை

களைத்த வயதில்

உயிர்த்த மூச்சாய்

கம்பீரமாய் எழும் என் படைப்பு .

செப்டம்பர் ஒன்று ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து எழுபது

2008-10-28T08:41:00.000-07:00

யாரையும் அடிக்காத கமலம் டீச்சரின் பிரம்பும்
காரை பெயர்ந்து மண் வாசம் அடிக்கும் ஒண்ணாம் வகுப்பும்
ஆ எழுதத் தெரியாமல் ஒண்ணுக்கிருந்த சிவலிங்கமும்
மூக்கொழுக போட்டியாய் படிக்கும் சோமசுந்தரமும்
ரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் தாஸ் அண்ணனும்
வறுத்தஅரிசியும் வெல்லகட்டியும்
உரச்சாக்கு பையும் இலவச புத்தகமும்
மத்தியானத்தில் கோதுமைச் சோறும்
மிளகாய்பொடி தூவி நவ்வாபழம் விற்பவரும்
அஞ்சு பைசாவிற்கு பெட்டி திறக்கும் ஐஸ் காரரும்
கபடி விளையாட்டும் , கை சூப்பிசுப்ரமணியும்
மாவுப் பென்சிலும் கருப்பு சிலேட்டும்

எனக்கு அறிமுகமான பொழுதுகளில்
எங்கோ பிறந்திருக்கிறாய்
சக பயணியாய் .

சாமி செத்துப் போச்சு

2008-10-28T06:26:00.000-07:00

துளசி மாலை போட்டு
வாய்க்கட்டு கால்கட்டுடன்
நாற்காலியில் அமர்த்தப்பட்ட
பாட்டம்மாவின் [எனக்கு அப்பாயி]
சாவுதான் பாரதி மார்க்ஸ்'

சிறுவனாய் முதலில் பார்த்தது .

மிச்சர் தாத்தாவுக்கு [எனக்கு மாமா]

கதம்ப மாலை போட்டு

கையில் வாட்ச் மோதிரத்துடன்

நாற்காலியில் இருத்தி வைக்கப்பட்டது

அவன் பார்த்த

இரண்டாவது சாவு.

முனி ஆண்டவர் சிலைக்கு [அமர்ந்த நிலை ]

எல்லோரும் மாலை போட்டு

வணங்க -

கேட்டான்

" தாத்தா சாமி செத்துப் போயிடுச்சா ?

பெருச்சாளிகள்

2008-10-28T06:17:00.000-07:00

எங்கள் ஊர் பஞ்சாயத்தில்
பெருச்சாளிகள் வளர்கின்றன;
ஏற்கனவே இருப்பவைகளை
சொல்லவில்லை.

குழந்தைகள் உலகம்

2008-10-28T04:50:00.000-07:00

இரவு-
குழந்தையின் அழுகை -
அழுகை வருகிறது
பேருந்து நிலையத்தில்-

விழியற்ற தந்தையின் மடியில்

உறங்கும் குழந்தை

வழித்துனைக்கென -

ஊர் செல்லும் பாதை

தெரியவில்லை - இருந்தாலும்

உறக்கத்தை கலைக்கவில்லை

எல்லோரும் இறங்கிய

பேருந்தின்

நடைபாதையில்

தவிப்புற்றுக் கிடக்கும்

குழந்தையின் உறக்கம்

கழற்றிப் போட்ட

மஞ்சள் புள்ளியிட்ட

இடது கால் செருப்பு

சிறு தளிர்

நுழைந்து முட்டி பிளந்தரியும் பாறையை -

குழந்தைகள் தளிர்கள்

தொலைபேசியில்

குழந்தையின் குரல்போல்

மனசை முறுக்கிப் பிழிவது

தோழியே !

முன் நெடுங்காலத்தில்

கேட்ட

உன் குரலின் பிரதியோ ?

மணல் குன்று கட்டிய

குழந்தையின் மகிழ்ச்சி -

மழை வந்ததும்

வானவில் பார்ப்பதில்...

நேற்றுப் பிறந்த

புதிய குழந்தையுடன்

என்ன விரோதம்

இருக்க முடியும்?

காய் விடுவதற்கு?

திருவிழாவில்

பலூன் விற்பவரின்-

நள்ளிரவுக் குழந்தையின்

பால் சப்பும் கனவில்

ஒன்றுமில்லை ரசிப்பதற்கு

சாதிப் பெருமை

சாதிச் சிறுமை

இரண்டும் கவ்வும் வரை-

குழந்தைகள்

குழந்தைகளாக வளர்கின்றன

குழந்தைகளுக்கிடையே

வர்க்கங்கள் இல்லை

வர்க்கங்களுக்கிடையே

குழந்தைகள்

வளர்க்கபடுகின்றன

கருகிய பூவையும்

பூ என்றே

சொல்கிறது குழந்தை

நள்ளிரவு

காத்திருப்பில் பேருந்து நிலையம்

பால் சப்பிய

குழந்தையின் உதடுகள்

அசைபடும் கனவால்

தொலைக்காட்சியில்

குழந்தைகளை

வேடமிட்டு நடிக்கச் சொல்கிறார்கள்

கடவுளாக- தேசபக்தர்களாக-

நல்லவர்களாக

வேடமிடவும்

நடிக்கவும்

குழந்தைகளுக்கு தெரியாது என்பதனால்

குழந்தை மட்டுமே தெரிகிறது

தொட்டிலில் உறங்கும்

சூரியனின்-

வைகறை வாசலில்

எட்டிப் பார்க்கும்

உறக்கம் கலைக்கப் பிடிக்காமல்

இன்னும் இருளாகவே-

பேருந்து நிலையத்தின்

"திருடர்கள் ஜாக்கிரதை "

புகைப்படங்களில் -

பிஞ்சுக் குழந்தையை

தோளில் சாய்த்திருக்கும்

பெண்ணின் படமும்

உறங்கும் குழந்தை

திருடன் ?

நெடுநேரமாய்

வெளியில்

இறுகிக்கிடந்த காற்று

குழந்தையின்

ஒற்றை விரல்

திறப்பின் வழியே

நெகிழ்ந்து வந்தது

பேருந்தினுள்

உமா

2008-10-27T11:47:00.000-07:00

பேச என்ன இருக்கிறது
உனது தோற்றங்களும் தடங்களும்
இன்னொருவருக்காய் ஆகிப்போன
மாயையில்
பேசி முடிந்து போன
நிசப்தங்களை தவிர

தமிழே

2008-10-27T11:37:00.000-07:00

விழியோடு பார்வை
பறிபோகும் வரையில்
தமிழே உன்னை படிப்பேன்

உன்னை கேட்க இயலாமல்
உட்செவிகள் அடைத்துவிட்டால்
உயிரை அன்றோடு நான் முடிப்பேன்

வனத்தினுள் என் பயணம்

2008-10-26T05:31:00.000-07:00

அந்தக் குழந்தை

பேருந்தில் இருந்து இறங்கியவுடன்

இருள் சூழ்ந்த

வனத்தினுள் என் பயணம்

2008-10-16T08:57:00.000-07:00

தாயிடம் கேட்ட

நூறு கதைகளிலும் இல்லாதது

மரணம்.

பூக்கள்

2008-10-16T08:52:00.001-07:00

பூக்கள்
எந்நாளும் இறைவனின் சபையில்
நின்று வாழும் கவிதைகள்.

எழுத்தும் இலக்கியமும்

2008-10-04T07:27:00.000-07:00

எழுத்தும் இலக்கியமும்

இங்கே எதுவும் பொதுவாக இல்லை. இலக்கியமும் தான். பொதுவானதாக இருக்க முடியாது. ஒவ்வொரு படைப்பும் ஒரு சாராரின் நலன் சார்ந்தே பின்னப்பட்டிருக்கும். எனவே, அது பிறிதொரு சாராருக்கு எதிரானதாக இருக்கும். பன்முகத்தன்மை கொண்ட மனிதர்கள் நிரம்பிய, சாதிய இழிபழிகள் கொட்டிக்கிடக்கிற, மதச் சகதி வழிந்தோடுகிற, பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வுகள் கொந்தளிப்பாய்த் தெரிகிற நம் இந்திய, தமிழகச் சூழலில்-இலக்கியத்தையும், இலக்கியவாதிகளையும், பொதுவான எவ்வித அடையாளம் பின்புலமும் அற்றவர்களாக, நுட்பமானவர்களாகச் சித்தரிப்பது ஆபத்து. இது பொய்யுரைப்பது.ஏனெனில், எழுதும் எவனும் தன் வர்க்கம் சார்ந்தே இயங்க இயலும். எழுத்தின், மொழியின் நடையிலும், இலக்கியத்தனத்திலும் அந்தந்த வர்க்கச் சாயலே பெருமையுடன் பளிச்சிடும்.

1968-டிசம்பர் 25ல் தஞ்சைமாவட்டம் கீழவெண்மணி பண்ணை ஆதிக்கப் பயங்கரவாதியாம் கோபால கிருஷ்ண நாயுடுவால் 44 உயிர்கள் எரித்துக் கொள்ளப்பட்டன. அரைப்படி நெல் கூலி உயர்வு கேட்டுப் போராடிய அந்த உழைக்கும் மக்களை எரித்துக் கொன்ற பண்ணை ஆதிக்கப் பயங்கரத்தைப் பற்றி அன்றைய தமிழக ‘இலக்கிய நுட்பம் தெரிந்த இலக்கியவாதிகள்’ எவரும் ஒரு மயிரைக்கூட எழுத்தில் பிடுங்கிப்போடவில்லை.

லா.ச.ரா சௌந்தர்ய உபாசகராகவும், தி.ஜானகிராமன் மோகமுள்ளில் தைத்துக் கொண்டும் இருந்தார்கள், மற்றும் அசோகமித்திரன், ஞானக்கூத்தன், இந்திரா பார்த்தசாரதி எல்லோரும் அவரவருடைய பூணூலைத் தடவிக்கொண்டிருந்தார்களே தவிர வேறு எதுவும் அவர்களுக்குள் நிகழவில்லை.

மொத்தத்தில் தமிழகத்தின் அன்றைய ‘இலக்கிய’ நுட்பம் தெரிந்தவர்களுக்குப் பண்ணை ஆதிக்கப் பயங்கரவாதத்தினால் எரிக்கப்பட்ட உயிர்களின் வலி தெரியவில்லை. அதனினும் கொடுமை ‘குருதிப்புனல்’ என்ற நாவலை நடந்த கொடுமைக்கு எதிராக ‘இந்திரா பார்த்தசாரதி’ எழுதி அதற்கு ‘சாகித்ய அகாடமி’ விருது பெற்றது.

ஆனால், சோலை சுந்தரப் பெருமாள், என்ற ‘இலக்கிய நுட்பம் தெரியாத’ எழுத்தாளர் எழுதிய ‘செந்தெல்’ என்கிற நாவல் எரிக்கப்பட்ட மக்களின் வேதனையை அந்த மக்களின் மொழியிலேயே பதிவு செய்திருக்கிறது. விமர்சிக்கப்பட்ட மக்களின் வேதனையை அந்த மக்களின் மொழியிலேயே பதிவு செய்திருக்கிறது. (இவர் எழுதியிருப்பதில் ஒன்று கூட கவிதை இல்லை’ என்று ஜெயமோகனால் ‘இலக்கிய நுட்பத்துடன்’ விமர்சிக்கப்பட்டது) இன்குலாப்பின் பாடலும், கவிதையும் 44 உயிர்கள் எரிக்கப்பட்டதற்கெதிராகப் புலம்பி கோபத்தை காட்டுகிறது.தாயின் கருணை என பொன்னி புனல் பாய்ந்தும்தீயை அணைக்காத கொடுமைதாயைக் குழந்தைகளைத் தீயின் கரங்களுக்குத்தின்னக் கொடுத்து வைத்த கொடுமைஓயாக் கடலலை ஓய்வை நினைவாய்மாயாச் சினமிது மடியாத் துயரிதுவரலாறு காணாத கொடுமைசமீபத்தில் 2007 டிசம்பர் 25 வெண்மணி நாளில் வெளிவந்திருக்கும் பாட்டாளியின் ‘கீழைத்தீ’ நாவலில் 44 உயிர்கள் எரித்துக் கொல்லப்பட்டதன் பின் எதிர்வினையாக நிகழ்த்தப்பட்ட கோபாலகிருஷ்ண நாயுடுவின் அழித்தொழிப்புவரை மிக விரிவாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அந்த உழைக்கும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் இத்தகைய வாழ்வு நுட்பம் பதிவுகளைல்லாம் தான் இலக்கியத் தன்மை கொண்டவை. தஞ்சைப் பூணூல் பண்ணையார்களின் குடும்பக் கதைகள் ஒதுக்கப்பட வேண்டியவையே.ஏனெனில் லா.ச.ரா., தி.ஜா, அசோகமித்திரன், ஞானக்கூத்தன், இந்திரா பார்த்தசாரதி போன்றவர்களின் எழுத்துக்களில் ‘தஞ்சைப் பூணூல் பண்ணையாரின்’ வர்க்கப்பாசம் பொங்கி வழிகிறது. இன்குலாப், சோலை சுந்தரப் பெருமாள், பாட்டாளி போன்றோரின் எழுத்துக்களில் ‘இணக்கம் காண முடியாத வர்க்கப் பகைமை’ கோபாவேசமாய்க் கொந்தளிக்கிறது.இலக்கியம் நமக்குள் ஆழமாக அந்தரங்கமாக உரையாடும் ஓர் அழகியல் செயல்பாடு என்பது பொய்ப்பூச்சு. அரசு, மதம், சாதி பொருளியல் காரணங்களால் நொய்மைப்பட்ட மக்களின் வாழ்வைப்பேசுவதும், அவர்தம் கோபத்தை நேர்த்தியாக வழி நடத்தி ஒரு அழகிய சமூக மாற்றத்திற்கு அவர்களைத் தயார் செய்வதும்தான் இலக்கியத்தின், இலக்கியவாதியின் சாpயான செயல்பாடு. இதை ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மையற்றவர்கள் சமூக மாற்றத்திற்குத் தடையாக இருப்பவர்கள்.

நன்றி : நெய்தல் மார்ச் - ஏப்ரல் 2008

http://www.keetru.com/neythal/mar08/murugesan.php